پایگاه اطلاع رسانی انجمن مددکاران اجتماعی ایران

نظرسنجی (خیلی مهم): نقش مددکاران اجتماعی در حوزه مواد مخدر

با توجه به اعلام آمادگی وزیر محترم کشور و دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر،  مبنی بر بهره گیری از ظرفیتهای حوزه مددکاری اجتماعی و حمایت از طرح ها و برنامه های قابل اجرا توسط مددکاران اجتماعی، به نظر شما مددکاران اجتماعی در حوزه کنترل و کاهش مواد مخدر و روانگردان و آسیبهای ناشی از آن در چه زمینه هایی می توانندایفای نقش کنند؟

arm_madadkaran

قطعا اعلام نظرات همکاران محترم واحدهای مختلف در هر سطح و به هر اندازه ای  می تواند به انجمن و جامعه مددکاران اجتماعی کمک کند تا رویکرد صحیحی اتخاذ کنند و برنامه موثرتر و جامعتری را تهیه و ارائه کنند و از فرصت پیش رو به نفع مددکاران اجتماعی و جامعه خدمات گیرندگان به بهترین نحو بهره بگیرند.

۰

مطالب مرتبط

57 نظر

  1. سهراب روشن

    با عرض تحیت خدمت همه پویندگان عزیز راه مددکاری، به یاد دارم در زمان دانشجوئی در بیمارستان معتادی میدان ونک پزشک عزیزی بود که به طور عجیبی مورد اعتماد معتادینی بود که در حال ترک اعتیاد بودند، وقتی از ایشان علت احترام و مرجعیت وی را از نظر معتادین سئوال کردم پاسخ داد: پس از مدتی اشتغال به کار ترک اعتیاد در بیمارستان متوجه شدم گاهی بیماری از درد داخلی فریاد می کشد ولی من دلیل پزشکی برای آن نمی یافتم … سرانجام تصمیم گرفتم خودم اعتیاد را تجربه کنم و حالات معتادین را عملا درک نمایم و در ترک اعتیاد نیز بکوشم تا بادرک واقعی معتادان بتوانم بهتر از حرفه پزشکی بهره گیرم!؟ من حتی سیگار نمی کشیدم . به تدریج از سیگار شروع کردم، بعد الکل و سرانجام کارم به هروئین کشید. در هر مرحله با کمک یکی از همکاران بسیار حاذقم آن عارضه را ترک می کردم این است که حال وقتی بیماری تمارض می نماید و به صورت غیر واقعی مسکن که همان مواد مخدر است می طلبد بخوبی متوجه می شوم که عکس العمل او واقعی نیست از این جهت بیماران متوجه شده اند که نمی توانند سر من کلاه بگذارند. در برنامه بورسیه ای نیز که به یکی از کشورهای غربی داشتم دوره ای را در بیمارستان معتادین در گروه درمانی شرکت نمودم در آنجا نیز درمان گر که تصور می کردم روان پزشک یا روان شناس است که بسیار در کارش موفق و مورد اعتماد معتادان و خانواده هایشان قرار داشت اما بعدا معلوم شد که او پلیس بود و چون موفق شده بود اعتیادش را ترک کند به عنوان درمانگر دعوت به همکاری در بیمارستان شده بود و بعد از طی دوره گروه درمانی، مسئولیت درمان گروه را بر عهده گرفته بود. بنا براین اینکه مددکار اجتماعی تا چه حد می تواند در این خدمت موفق باشد نمیتوان به سادگی نظر داد. مهمترین مسئله آلودگی شدید جامعه و آسیب پذیری آن به ویژه برای معتادانی است که موفق به ترک اعتیاد در فاز اول شده اند و به احتمال قوی به علت حضور عوامل مربوطه مجددا به دام اعتیار باز خوانده می شوند. در برخی از کشور ها بعد از ترک اعتیاد به وسیله معتادین، مدتی حدود شش ماه در موسسه ای که به آن خانه بین راه
    mid way house
    گفته می شودزندگی می کنند این موسسه مانند خانه اوست و می تواند از آنجا به محل کارش برود و فعالیت طبیعی خود را داشته باشد ولی در تمام این مدت زیر نظر پلیس مخفی است تا مجددا به اعتیاد آلوده نشودو اگر این دوره را نیز با موفقیت طی کرد می تواند بدون کنترل در جامعه بزرگ به کار و زندگی بپردازد. البته دو مثال بالا به این مفهوم نیست که مددکار موفق نیز باید انواع اعتیاد ها را تجربه کند بلکه نیاز دارد با تمام وجود تلاش نماید تا معتادان و محیط خانوادگی و اجتماعیشان را درک کند آنگاه با همت و دانش حرفه ای در جهت مساعدت و حل مشکل اقدام نماید. در مواردی معتادانی که ترک اعتیاد نموده اند و خود گروه برای کمک به ترک اعتیاد سایرین تشکیل داده اند و در برخی پارکهای تهران مانند پارک سعادت آباد و غیره می توان با آنان ارتباط بر قرار کردبه خوبی از این عزیزان به عنوان مساعدین و همکاران تجربی می توان استفاده کرد و ایجاد رابطه و تاثیر گذاری بر معتادین را تقویت نمود..
    در این صورت دانش حرفه ای و تجربه واقعی و همت و قبول مسئولیت در هر شرائط می تواند ضامن توفیق باشد.
    باش تا صبح دولتش بدمد
    کاین هنوز از نتایج سحر است.

    با مهر و امید مزید توفیق همه سالکین این سبیل

    ۰
    پاسخ
  2. فرهاد شهریاری محمدی - اصفهان

    با سلام و ادب و احترام
    به نظر اینجانب مددکار در بازتوانی معتادان نقش نبسیار سازنده ای دارد که با استفاده کارابزارهای مددکاری مثل مشاهده و مصاحبه و مطالعه و مهارتهای خاص حرفه ای خود وضعیت فرد معتاد را در گذشته و حال مورد بررسی قرارداده تا پی به ویژگیهای شخصیتی و روانی و رفتاری وی ببرد. س÷س واقعیات زندگی گذشته و حال فرد را روشن و او را از باورهایش و احساساتش و عواطفش مطلع می گرداند. س÷س مددکار سعی دارد در فرد معتاد احساس خود آگاهی و خودسازی و مسئولیت و تعهد و اعتماد به نفس را در فرد زنده کرده و در ادامه با کمک به وی و خانواده اش امکانات بهبودی وی را با ارتباط سالم و سازنده مهیا می نماید.

    ۰
    پاسخ
  3. ایوب محمدی

    با سلام خدمت دوستان و همکاران گرامی
    به نظر من بحث اعتیاد و توان کاری مددکاران اجتماعی تو این حوزه خیلی جای کارداره.
    مددکاران اجتماعی تو هر سه سطح پیشگیری قادر به فعالیت هستن و به جرأت میتونم عرض کنم که مخصص ترین حرفه تو این زمینه حرفه مقدس مددکار اجتماعی هست. تخصص مددکاری اجتماعی برقراری یه رابطه حرفه با مددجو( فرد٬گروه٬ جامعه و…) هست و میتونه ایت تخصص خودش رو درجهت پیشگیری و درمان در حوزه اعتیاد قرار بده و بدون شک مبتونه خیلی موثرتر از ددیدگاه پزشکی حاکم بر ترک اعتیاد باشه.
    به امید روزی که مددکاران اجتماعی ما که درکمال تأسف در اوج گمنامی به سر میبرن٬ جایگاهی رو که حقشونه به دست بیارن

    ۰
    پاسخ
  4. جمال علی ابادی

    با سلام در این مورد که دولت تا بحال نتوانسته هیچ اقدام موثری و کاربردی در زمینه بحث اعتیاد داشته باشه هیچ شکی نیست وعلت این امر میتونه واگذاری درمان اعتیاد به متصدیان امری باشه که صرفا دیدگاه پزشکی دارند در حالی که در درمان اعتیاد توجه به رویکرد اجتماعی باید در وهله ی اول درمان قرار بگیره و میتونیم بگیم گروههای خودجوش وداوطلبانه در درمان اعتیاد بسیار مفیدتر وبهتر عمل کرده است.
    مددکاران اجتماعی در سه سطح خرد و میانه وکلان میتونن ایفای نقش نمایند در سطح فردیش یاری رساندن به بیمار جهت توانمند سازی،در سطح میانه میتوانند ارتباط درست بین بیمار و خانواده ش رو برقرار نمایند و اموزش لازم رو به خانواده بیمار بدهند و اینکه درمان اعتیاد بدون پشتوانه اجتماعی بی ثمر است و در سطح کلان هم میتوانند با برگزاری همایش ها و سمینارها و دیگر کارهای فرهنگی تغییر نگرش لازم جامعه رو نسبت به این بیماری بوجود بیاورند و در جهت زدودن برچسب و ننگ اعتیاد کار کنند.

    ۰
    پاسخ
  5. میثم عاطفت دوست

    با سلام
    مدتهاست که اعتیاد تبدیل به یک معزل بزرگ شده است.نه تنها در ایران بلکه در تمام دنیا.اعتیاد آنقدر بزرگ شده است که دنیا را از خود ناامید کرده است.برای کم رنگ کردن معزل اعتیاد و تبعات آن نیاز به یک همت و عزم جهانی داریم.در این میان بیشترین نقش را حاکمان و مسئولان کلان کشورها بر عهده خواهند داشت.دیگر بر همگان واضح است که بسیاری از حاکمان کشورها عزم جدی برای مبارزه با این پدیده ی شوم را ندارند …
    در کشور خودمان با توجه به ویژگی های فرهنگی و اعتقادی مساله ی اعتیاد و تبعات آن بیشتر نمود پیدا می کند.متاسفانه در ایران مددکاران اجتماعی در زمینه ی درمان به طور واقعی به کار گرفته نمی شوند.به درمان اعتیاد بیشتر از جنبه ی پزشکی پرداخته شده است و باعث انحصاری شدن مراکز ترک اعتیاد برای پزشکانی شده است که معمولا به فکر سودآوری بیشتر و پر کردن جیب خود هستند.در حالی که در درمان اعتیاد افراد گرفتار،توجه به بعد روحی و روانی و اجتماعی افراد بسیار مهم است،که مددکاران اجتماعی با دانش و مهارت خاص خود و مهارتی که برقراری ارتباط دارند بسیار می توانند در این امر موثر باشند.
    نکته ی دیگر اینکه،باید به علت اعتیاد در کشور پرداخت.چرا جوانان و نوجوانان ما علی رغم ضعف مالی اینقدر به اعتیاد گرایش دارند.ایا علت غیر از این است که جوانان و نوجوانان ایران به دنبال بهانه ای برای پر کردن اوقات فراغت خود هستند،ایا علت چیزی جز بیکاری و ناامیدی از آینده است؟ یا بهانه ای برای شادی هر چند کوتاه؟ ما اگر می خواهیم به دنبال حل معزل اعتیاد باشیم با ید به فکر حل معزلات پایه ی اعتیاد باشیم.
    اما به نظر می رسد بهترین راه حل،آموزش از مقاطع تحصیلی ابتدایی و راهنمایی و آموختن مهارت های زندگی به نوجوانان از اوایل حضور آنها در جامعه توسط مددکاران اجتماعی در مدارس و یا از طریق رسانه ها می باشد.چیزی که اصلا شاهد آن نیستیم… به امید فردایی بهتر

    ۰
    پاسخ
  6. علی جوینی دانشجوی کارشناسی ارشد

    بسم الله الرحمن الرحیم
    آنچه در زمینه اعتیاد مهم است این است که مجریان ومتصدیان پدیده اعتیاد چه کسانی هستند?آیا کسانی با تحصیلات اجتماعی درحال پیگیری هستند یا کسانی که تفکر پزشکی صرف دارند
    این مشکل مهم در درمان اعتیاد است که متولیان امر پزشکان هستند نه مددکاران اجتماعی نه مشاورین وروانشناسان

    ۰
    پاسخ
  7. (ضروری): هما صدری

    نظر..با سلام و خدا قوت خدمت تمامی مددکاران اجتماعی
    با توجه به اینکه بررسی در حوزه اعتیاد بسیار وسیع می باشد،‌نقش مددکاران در این حیطه بسیار حیاتی است. به طور مثال از آن جاییکه عفونت اچ آی وی در کشورهای در حال توسعه رو به گسترش می باشد و مهمترین راه انتقال این ویروس در ایران اعتیاد تزریقی است،‌مددکاران می توانند در زمینه آگاه سازی به خصوص در مورد راه های انتقال و پیشگیری نقشی حیاتی ایفا کنند. و این امر مستلزم آگاه سازی در طول مدارس می باشد. به طور کلی این آموزش ها باید مستمر و طولانی مدت باشد.

    ۰
    پاسخ
  8. روح القدوس _ارشد مددکاری

    با سلام از انجا که مددکار ی رشته ایست که حوضه کارش بسیار وسیع است وبیشتر از هر نوع تخصص دیگر ی در این زمینه توان مانور دارد ءاین انتخاب بسیار به جاست و مددکاران ما با توجه به توان فعالیت در سه مرحله پیشگیری< درمان و توانبخشی و امکان کار با فرد <گروه و جامعه می توانند از تمام پتانسیل های موجود در این راستا بهره ببرند .در مرحله پیشگیری استفاده از مددکار دوره دیده در مهد کودک ها <مدارس<دانشگا ها NGOها <مراکز بهداشتی شهرها و روستا ها و…در مرحله درمان کار با مراجع و خانواده در قالب کار فردی و گروهی ودر مرحله سوم همراهی با توان خواه و خانواده او تا اطمینان کامل از کارامدی
    و پاک شدن زندگی فرد از عوارض اعتیاد و البته بهره گیری از همین افراد بعنوان بازو های مددکار در کمک به دیگر افراد جامعه بسار موثر خواهد بود

    ۰
    پاسخ
  9. غفوری-دانشجوی مددکاری

    باعرض سلام ووقت به خیر خدمت استادان گرامی،بحث اعتیاد یکی از مباحث بسیار مهم واز آسیب های اجتماعی است که مددکاران اجتماعی میتوانند بسیار بیشتر نقش آفرینی کنند،بخصوص در بحث مداخله درمانی وبه نوعی کار روی خانواده های معتادان ومنسجم نمودن فضا نه تنها برای ترک لاعتیاد فرد معتاد بلکه برای اینکه فرد معتاد بازگشت به اعتیاد نداشته باشد.درجامعه ما آمار زنان معتاد که نامشخص میباشد رو به فزونی است ومی طلبد مددکاران وارد عرصه شده ودر زمینه های آموزشی وتربیتی واز پایه در مدارس ومراکز به آموزش واطلاع رسانی بپردازند. درزمانی که فرد معتاد درمان شد کار مددکار سخت تر میشود وآن تلاش در جچهت عدم بازگشت افراد معتاد به اعتیاد وتوانبخشی فرد وخانواده وی میباشد.مسائل زیاد است وما به همین بسنده میکنیم .موفق وسربلند باشید

    ۰
    پاسخ
  10. بهروز اصغری-دانشجوی مددکاری اجتماعی

    با سلام.دلایل اصلی گرایش به مواد مخدر و انتخاب راه صحیح و آموزش عمومی 
    ۱.به فراموشی مشکلات خانوادگی و اجتماعی(راه حل:مراجعه به کلینیک های مدد کاری اجتماعی و روانشناسی با افزایش کلینیک ها و حمایت های بیمه که هزینه ی زیادی برای مراجعه کننده نداشته باشد)
    ۲.رفع نگرش استفاده از مواد مخدر برای درمان مسائل زناشویی و جنسی که باز هم با مراجعه به کلینیک ها میسر می شود
    ۳.رفع تابوی مراجعه به روانشناسان و روانپزشکان در جوامع روستایی و حور پررنگ مددکاران اجتماعی در مدارس و دهداری ها و مساجد
    ۴.آموزش حرفه ای مددکاری اجتماعی برای دست اندرکاران دولتی و اجرایی
    ۵.ارائه جایگزین مناسب دارویی به جای استفاده از مواد مخدر برای تسکین درد و آلام روحی یا افزایش شادی
    ۶.مترکز کردن هزینه ها برای پیشگیری تا هزینه برای درمان اعتیاد
    ۷.ما هرچه درمان میکنیم تعداد معتادان بیشتر می شود پس ما راه درستی را نرفته ایم
    ۸.در آخر به نظر شما چند نفر از مسئولان دولتی و اجرایی تحصیلات آکادمیک مددکاری اجتماعی دارند.

    ۰
    پاسخ
  11. کدخدازاده دانشجوی ارشد مددکاری اجتماعی

    با سلام و درود 
    با توجه به اینکه اعتیاد یک مسئله فرازمانی و فرافردی است و نیازمند برنامه بلند مدت،
    پیشنهاد من در جهت پیشگری از اعتیاد  لزوم وضرورت آموزش مهارت های زندگی از مقطع ابتدایی و راهنمایی هست (هرچند این درس در حال حاضر در مفطع دبیرستان و ان هم بدون کیفیت و توسط مربی های اموزش ندیده و غیر متخصص و البته به صورت فوق برنامه و گاه به گاه اجرا می شود)
    طبق بررسیهای انجام شده و اثبات شده، جدای از عوامل و علل  اجتماعی اگر فرد را به سلاح “مهارت های اجتماعی و زندگی” مجهز کنیم که این تجهیز توسط مددکار اجتماعی متخصص و اموزش دیده و حرفه ای و در مدارس به صورت درس اصلی و پایه همراه با  تدوین کتب و بسته های اموزشی، علمی وکاربردی  ارایه شود می توان انتظار داشت که در مسیر پیشگیری از اعتیاد راه درستی را انتخاب کرده ایم.

    ۰
    پاسخ
  12. رضاادهمی

    باسلام بحث اعتیاد بحث بسیارمهم وحساسی است وبا یک طرح ضربتی علاج نخواهدشد نیازبه برنامه بلند مدت دارد عوامل زیادی هستند که بسیاری از خانواده ها،افراد بی سواد و تحصیلکرده ،جوانان ونوجوانان وحتی متاسفانه کودکان ودر یک جمله کل جامعه را درگیر می کند بنده کارشناسی علوم اجتماعی گرایش پژوهشگری را دارم و پیشنهادی دارم و مبنی بر اینکه باید از کودکی آموزشهای لازم به فرزندان داده شود تا به سن پرحطر میرسند بتواند خود را حفظ کند باسپاس

    ۰
    پاسخ
  13. محمد حسین عابدینی-مددکار اجتماعی

    با عرض سلام
    متاسفانه اعتیاد خانمان سوز و ویرانگر است و توجه بیش از حد مسئولین و نهاد های دولتی و مردم را طلب می کند، در این راستا اولین مسئله توجه بیشتر به فرد آسیب پذیر و خانواده ی او و جلب اعتماد مردم در مورد او و کمک به بیمار در ایجاد شغل و سرپناه مناسب می باشد و مساله مهمتر آموزش مداوم در پیشگیری از اعتیاد در سطح مدارس و خانواده می باشد.
    بیشتر بیماران از روی عدم آگاهی و تجربه ، کنجکاوی ، دوستان و باور غلط نسبت به مصرف مواد یا محرک ها به سمت اعتیاد گرایش پیدا می کنند.

    ۰
    پاسخ
  14. علی فتحی - مددکار اجتماعی

    با سلام خدمت دوستان و همکاران گرامی – با توجه به اینکه مقوله اعتیاد نیازمند فعالیت هدف مند و علمی از یکسو و جلب مشارکت مردم از سوی دیگر است فعالیتهای موسسات غیر دولتی و اجرای طرح های آموزشی در محلات و سطح خرد جامعه و درگیر نمودن ساکنین مناطق آسیب خیز میتواند تاثیر محسوسی داشته باشد اجرای طرح های اجتماع محور نیز مفید فایده خواهد بود

    ۰
    پاسخ

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.