پایگاه اطلاع رسانی انجمن مددکاران اجتماعی ایران

کودکان چند معلولیتی

جامعه

واژه چند معلولیتی به افرادی اطلاق می شود که در چند قسمت بدن ناتوانی دارند. ناتوانی هایی از جمله مشکلات حرکتی، اختلال یادگیری، عقب ماندگی ذهنی، مشکلات شنوایی، صدمات مغزی و … .

به گزارش دکترمن کودکان چند معلولیتی به سبب اختلالات جسمی، ذهنی، روحی یا ترکیبی از آنها، نیاز به خدمات منظم آموزشی، پرورشی، روانشناختی، مددکاری اجتماعی و پزشکی دارند، تا در حدود امکانات خویش بتوانند به طور موثر در اجتماع و فعالیت های مرتبط شرکت کنند و در واقع به حداکثررشد توانایی های خود دست یابند.

کسی که بیش از یک ناتوانی داشته باشد، چند معلولیتی به او اطلاق می شود. کودکانی که از همان ابتدا به معلولیت و ناتوانی های مختلف مبتلا هستند، نسبت به کودکانی که بر اثر حادثه یا بیماری توانایی خود را از دست داده اند، مشکلات بیشتری در زمینه آموزش و یادگیری مسائل مختلف دارند.

کودکان استثنایی و خانواده‌های آنها ویژگی‌های منحصر به فردی دارند. در این خانواده‌‌ها مشکلات ویژه‌ای بروز می‌کند که از مشکلات فرزند ناشی می‌شود و می‌تواند نه تنها زندگی کودک را تحت تاثیر قرار دهد، بلکه اساس خانواده را متزلزل می سازد.

آن چه مهم و ضروری است این است که والدین این کودکان تحت هیچ شرایطی از حمایت کودکان خود دست برندارند و نسبت به آموزش و پیشرفت آنها احساس دلسردی نکنند. هم چنین باید بدانند که روش ها و کلاس هایی در این خصوص وجود دارد که می توان توسط آنها به رشد و پیشرفت کودکان چند معلولیتی کمک کرد.
والدین باید در نظر داشته باشند که میزان توانایی های کودک چند معلولیتی کمتر از کودکان طبیعی می باشد. بنابراین باید سطح توقعات خود را متعادل کنند و او را با کودکان طبیعی دیگر و یا خواهر و برادرهای طبیعی او مقایسه نکنند

نکات مهم برای آموزش کودکان چند معلولیتی

۱- معلمی که وظیفه تعلیم به کودک چند معلولیتی را دارد، باید تجربه و دانش بالاتری نسبت به معلمی که برای کودکان طبیعی تدریس می کند، داشته باشد. معلم کودکان طبیعی تنها برخی از حواس آنها را برای یادگیری تحریک می کند، اما معلم کودک چند معلولیتی باید از تمام امکانات و حواس های سالم باقیمانده آنها، نهایت استفاده و بهره وری را ببرد تا بتواند آموزش خوبی را ایجاد کند.

۲- جلسات تدریس برای کودک چند معلولیتی باید به طور منظم برگزار شود. در اوایل آموزش، معلم ابتدا باید تخمینی صحیح از میزان و شدت معلولیت کودک داشته باشد و بر اساس آن، برنامه آموزشی خود را تنظیم کند.

۳- معلم باید این آگاهی را داشته باشد که این کودکان ممکن است طی یک جلسه، چند بار نیاز به بیرون رفتن از کلاس و احیانا اجابت مزاج داشته باشند، بنابراین سختگیری در این خصوص مناسب نیست.

۴- معلم باید بر اساس میزان یادگیری کودکان، آموزش دهد و اگر بیش از حد ظرفیت یادگیری آنها آموزش دهد، کلاس برای کودکان خسته کننده شده و شاید به نوعی دلسری برای کودک و معلم ایجاد کند. بنابراین معلم باید خود را با مشکلات آموزشی کودکان چند معلولیتی تطبیق دهد تا محیط آموزشی امن تر و موثرتری را برای آنها فراهم کند.

۵- معلم باید بداند که محیط خشکی که در کلاس های افراد طبیعی حاکم است، برای این کودکان مفید نیست و معمولا جواب نمی دهد. باید با صمیمیت و دوستی با آنها برخورد کرد و فضا ی آموزشی را در محیط کاملا گرم و دوستانه برگزار کرد.

۶- اگر کودک چند معلولیتی دارید که مسئولیت آموزش او را بر عهده دارید، برای تقویت توانایی هایش نیاز به استفاده از کلاس های گفتاردرمانی یا فیزیوتراپی و یا معاینات شنوایی سنجی یا بینایی سنجی دارد. می توانید به والدین او تذکر دهید که همزمان با کلاس های آموزشی، از کلاس های توانبخشی هم استفاده کنند تا میزان پیشرفت و یادگیری کودک سرعت یابد، مثلا اگر کودک دارای معلولیت کم شنوایی است، اگر بخواهیم آموزش او را تنها در صحبت کردن خلاصه کنیم، نه کودک چیزی یاد می گیرد و نه معلم به پیشرفت او امید دارد و بر اساس این روش آموزشی غلط، هر دو طرف دلسرد می شوند وادامه آموزش و یادگیری سخت می شود.

۷- کارکردن و آموزش دادن به این کودکان کار تیمی می باشد و تنها بر عهده یک نفر نمی باشد. کار تیمی که معمولا همکاری والدین در راس آن باشد. اگر والدین با تیم توانبخشی و معلمین باتجربه و متخصص همکاری لازم را نداشته باشند، کار به کندی و سختی پیش می رود.
مقایسه غیر منطقی کودکان معلول با افراد طبیعی، علاوه بر کاهش میزان یادگیری آنها، حس ناامیدی و افسردگی را در آنها بالا می برد و انگیزه کافی برای پیشرفت را از آنها سلب می کند

۸- والدین باید در نظر داشته باشند که آموزش این کودکان را به سرعت شروع کنند و به محض تشخیص معلولیت و ناتوانی در کودک، مداخلات توانبخشی و پزشکی را شروع کنند تا بهتر نتیجه بگیرند.

۹- اگر به تشخیص متخصص مربوطه، کودک چند معلولیتی را به مدرسه عادی بردید، باید در نظر داشته باشید که حتما برنامه درسی شخصی برای او تنظیم کنید و حتی المقدور برای او معلم خصوصی بگیرید تا در کلاس درس، کودک شما را بهتر یاری کند و آموزش های معلم، کلاس را بهتر برای او تفهیم کند.

۱۰- والدین کودک چندمعلولیتی باید در نظر داشته باشند که هر چند وقت یک بار برای انجام معاینات پزشکی و توانبخشی، کودک خود را به مراکز مربوطه ببرند تا میزان پیشرفت معلولیت آنها مشخص شود. سپس معلم مربوطه را از میزان پیشرفت معلولیت آگاه کنند تا در برنامه های آموزشی خود تغییر ایجاد کند و توقع خود را از پیشرفت درسی کودک، بنا به سطح درک و آموزش پذیری او متعادل و هماهنگ سازد.

تذکر

والدین باید در نظر داشته باشند که میزان توانایی های کودک چند معلولیتی کمتر از کودکان طبیعی می باشد. بنابراین باید سطح توقعات خود را متعادل کنند و او را با کودکان طبیعی دیگر و یا خواهر و برادرهای طبیعی او مقایسه نکنند.

متاسفانه مقایسه غیر منطقی آنها با افراد طبیعی، علاوه بر کاهش میزان یادگیری آنها، حس ناامیدی و افسردگی را در آنها بالا می برد و انگیزه کافی برای پیشرفت را از آنها سلب می کند.

منبع: دکترمن

۰

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.