پایگاه اطلاع رسانی انجمن مددکاران اجتماعی ایران

ضعف اخلاق اجتماعی، پیامد فضای بی اعتمادی درجامعه

  مثله شدن اخلاق اجتماعی در ماراتن ارتقای سیاسی، اداری، اقتصادی و علمی پیامد فضای بی اعتمادی درجامعه است. در این روزها، جملاتی را می شنویم که نشان از نوعی بحران در اساسی ترین ویژگی شخصیتی انسانها یعنی رفتار اخلاقی، حکایت دارد. جملاتی که ناشی از نظرات مردم، مسایل جامعه و پیمایش ملی در کشور می باشد. جملاتی مانند اینکه “۵۵ درصد مردم ایران معتقدند سیاستمداران دروغ می‌گویند”، “مرجعی برای رسیدگی امور نمی توان دید”، “همه چیز ظاهری شده و دورویی و تملق جایگزین یکسری صفات ارزشمند دیگر شده است”، “اختلاس های کلان عادی شده”، “بی مسئولیتی نوعی سیاست شده”، عدم مدارای اجتماعی زرنگی تلقی میشه و … » همه و همه ناشی از سندرم بی اعتمادی در زندگی اجتماعی مردم است. ضعف اخلاق در حوزه های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، آموزش، خانواده و مذهب نتیجه کاهش اعتماد اجتماعی در بین مردم جامعه است. اگر اخلاق اجتماعی در همه حوزه های زندگی انسان وجود و حضور داشته باشد، موجب احساس رضایتمندی و خود شکوفایی اخلاقی در جامعه می شود و در صورت بروز مسایل و مشکلات در جامعه، به آسانی قابل حل خواهد بود و اگر اخلاق اجتماعی حاکم بر روابط انسانی نباشد، خطرناکترین رویداد انسانی، انحطاط اخلاقی و شکسته شدن مرزهای اخلاقی در جامعه اتفاق می افتد که در این صورت هیچ چیز به سلامت نخواهد ماند و انسانیت انسان فرو می ریزد و فاجعه در حوزه های مختلف جامعه چندین برابر می شود مانند ( افزایش آمار خشونت، نزاع و درگیری، روابط فرا زناشویی، فساد اخلاقی، طلاق و … به همین دلیل است که والاترین ملاک در هر جامعه ای، متخلق بودن افراد به اخلاق انسانی است.

1428561_910

  امیر مومنان علی (ع) در این خصوص می فرمایند: آنچه مایه برتری آدمیان و سبب والایی شان است، کرامتهای اخلاقی است و این کرامتها در اداره امور نقشی اساسی دارد. روایت شده که آن حضرت فرمود: «علیکم بمکارم الاخلاق فانها رفعه»« بر شما باد به مکارم اخلاق که آن سبب والایی است ».

با توجه به اینکه اخلاق مداری بعنوان پیشگیری اولیه محسوب می شود هزینه اش به مراتب پایین از بی اخلاقی در جامعه خواهد بود و بهترین راهکار برای برون رفت جامعه از این وضعیت، ایجاد و تقویت اعتماد اجتماعی در جامعه و مدیریت پیشرفته بر زیر ساخت‌های جامعه در حوزه های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، آموزش، خانواده و مذهب است.

غلامعلی قربانی- عضو هیات مدیره انجمن مددکاران اجتماعی ایران

مطالب مرتبط